Inne stosowane aparaty i zabiegi

Są to aparaty i zabiegi stosowane w trakcie leczenia ortodontycznego w szczególnych wadach.Maska Delaira służy do rozbudowy szczęki w okresie wzrostu i pozwala uniknąć zabiegu chirurgicznego w wadach z dominacją żuchwy.

maska

Stripping
Pionowe szlifowanie zębów w zakresie szkliwa (około 0,5mm), polegające na stworzeniu dodatkowej przestrzeni w stłoczonym łuku. Nazywana jest też ekstrakcją częściową (zamiast usuwać zęby, tworzy się w ten sposób dodatkowe miejsce w łuku). W przypadkach granicznych stłoczeń, gdy miejsca jest zbyt mało, a usuniecie zębów przyniosłoby go zbyt dużo jest to metoda z wyboru. Stripping polega na delikatnym oszlifowaniu powierzchni stycznych ( międzyzębowych) specjalnym krążkiem lub paskiem ściernym. Zabieg ten jest całkowicie bezbolesny, nie powoduje uszkodzenia zęba. Po zeszlifowaniu i wypolerowaniu zęba wciera się w niego preparat zawierający fluor, co zapobiega nadwrażliwości.

Przerzut podniebienny (TPA)
Inaczej łuk podniebienny – jest stałym, dodatkowym elementem aparatu cienkołukowego. Łuk podniebienny jest dogięty zgodnie z krzywizną podniebienia, jednak nie może go dotykać, jest oddalony 1-2mm od tkanek. Po środku jest wygięty w odpowiednia pętlę (tak zwaną omegę) za pomocą której lekarz ortodonta reguluje siłę i kierunek działania aparatu TPA. Łuki podniebienne (aparaty TPA od ortodonty) mają różnorodne zastosowania:
– rozszerzają łuk zębowy (szczękę) – trzonowce mogą znajdować się zbyt blisko siebie (zwężenie boczne) nie pozostawiając miejsca na język. W takim wypadku aparat TPA może posłużyć do ich przesunięcia na właściwe miejsce;
– stanowią zakotwienie (stabilizację) dla sił stosowanych do innych zębów w tym samym łuku (np. do prostowania zębów w odcinku przednim) lub w łuku przeciwstawnym.

Expander podniebienny
Aparat wewnątrzustny, jest także stałym, dodatkowym elementem aparatu cienkołukowego. Stosuje się go przy bardziej zaawansowanych zwężeniach szczęki, sięgających zębów przedtrzonowych czy nawet kłów.
Cechy:
– działa ze stałą, ciągłą niską, siłą,
– doskonały do rozszerzania szczęki, rotacji i dystalizacji trzonowców,
– ma mniejszy wpływ na mowę i jedzenie niż tradycyjne aparaty do rozszerzania,
– nie wymaga rozkręcania.

Separacja zębów
Poprzedza założenie aparatu stałego. Wykonuje się ją do dwóch tygodni przed założeniem aparatu stałego, a zabieg polega na umieszczeniu między zębami trzonowymi specjalnych elastycznych elementów, które tworzą miejsce dla pierścieni zakładanych przy montażu aparatu (oddzielanie zębów). Montaż elastycznych elementów jest bezbolesny.

Open bite correctors (bite openers, OBC)
OBC pozwalają na rozklinowanie łuków zębowych i jednoczesny montaż aparatu w łuku górnym i dolnym u pacjentów z nadzgryzem. Prowadzą do poprawy nagryzu pionowego (zmniejszenia przykrywania siekaczy dolnych przez zęby górne). Pozwalają na ekstruzję zębów w odcinkach bocznych i przez to poprawiają podparcie i uzyskanie prawidłowej wysokości zwarcia.

maska